11 Ekim 1971 Yugoslavya’nın başkenti Belgrad’da düşünen beyinlerin en büyüğü sustu! Lenin sonrası Marksizmin ustası Hikmet Kıvılcımlı bedence aramızdan ayrıldı. 1902 Makedonya Piriştina’da başlayan yaşamı 69 yıl sonra yine doğduğu topraklarda son buldu şimdi İstanbul Topkapı’dan düşünce kızlarını/oğullarını izliyor!
Kendisini halkına, halkının kurtuluş davasına adayanlara öldü denilemez, onlar yaşıyor, onlar insanlığın sınıfsız, sömürüsüz, eşit, Özgür bir dünyada kardeşçe yaşayacakları düzen kurulunca ve ondan sonra da sonsuzluğa kadar yaşayacaklardır.
Hikmet Kıvılcımlı 1969 yılında Vietnam devrinin önderi Ho Chi Minh bedence aramızdan ayrıldığında şöyle yazıyor: “İnsanlık Tarihi içinde her zaman bu Sosyallik değişmez kalmıştır. Sosyalizm, önünde sonunda “Özel Kişicilliğe” ağır basmıştır. Ho Amca’ya ne mutlu. Böyle önsüz ve sonsuz bir Sosyalizm çabası içinde, en gerçek emeğin adsız ruhu gibi göçtü. Bütün ömrünce “kişi” olarak “sivri”liği ile hiç kimseye batmadı. En rezil düşmanı Amerikan Emperyalizmine bile, en yalınkat hakkın kılıcı gibi batarken: “tek kişi” olarak değil, bütün bir Vietnam Halkı olarak savaştı. Onun için, Emperyalizm ondan aldığı yarayı hiçbir zaman onduramayacaktır.
Onun için, “Ho Amca”sının ölümünde, “yaşayanları dehşete düşürecek hiçbir şey bulunmuyor!” İsa’nın Musa’nın, Solon’un, Muhammed’in, Marks-Engels’in, Lenin’in ölümlerinde hiç kimseyi “dehşete düşürecek bir şey” olmadı. Ho Amca’nın ölümü de öyledir. “Özel kişi” olarak o göçtü mü? İsterseniz öyle olsun. İsa’nın, Musa’nın, Solon’un, Muhammed’in, Marks-Engels’in, Lenin’in emekleri milyarlarca kişinin adsız emeği içinde bir kolektif bütün olarak var oldu. Ho Amca’nın emeği de öyle.
Hazreti Muhammed’in çığlığı şu idi: “Mâ ene (Ben hiçbir şey değilim) illâ (meğer ki) beşerün misliküm (sizin gibi insan olayım)”
Marks’ın benimsediği çığlık da şu oldu: “Homo sum (İnsanım) humani nihil (insancıl olan hiçbir şey yok ki) a me alienum puto (bana yabancı kalsın)!”
Ve dünyada, “Bâkiy kalan hoş sadâ” onlar oldular. Ho Amca’nın tüm ömür çığlığı şurada toplandı: “Ben Sosyalistim. Sosyalizmden başka hiçbir şeyim yoktur!”
Hikmet Kıvılcımlı da “ Vatan aşkını söylemekten ve o uğurda savaşmaktan korkar hale gelmektense, ölmek yeğdir.” diyerek BERRAK BİR DENİZE DALAR GİBİ KAVGAYA DALMIŞTIR.
Hikmet Kıvılcımlı Ho Chi Minh’i yazarken aslında kendisini de yazmıştır. Kendisinin de bu dünyada kişicil hiçbir şeyi yoktur, bütün yaşamını halkına vakfetmiştir 69 yıllık yaşamının 22,5yılını Türkiye’nin yarı derebeyi zindanlarında bir dervişin çile doldurması gibi bir an bir ah bile demeden her türden baskı ve işkenceye direnerek doldurmuştur. Doğu toplumlarının ilkel komünal gelenekli dervişlerin farklı olarak o zindanları KIZIL ÜNİVERSİTEYE dönüştürerek insanlığın kurtuluş mücadelesinin yol gösterici projeksiyonu olan anıt eserler üretmiştir. Dışarıda kaldığı zamanlarda da Kerim Korcan’nın biraz dinlenelim demesi üzerine bir çay içtikten sonra Kerim kalk dinlenme bitti diyerek mücadeleye devam etmiştir. Kıvılcımlı’nın dinlenmesi bir çay içecek kadardır.
Hikmet Kıvılcımlı insanlığın biricik ve gerçek kurtuluş yolu olan sosyalizme ulaşma mücadelesinde yol göstermeye, yolumuza ışık düşürmeye devam edecektir.
Halkçı Kamu Emekçileri
News
